senin sayende o kadar değiştimki artık buna kendimde inanıyorum..
o kadar tahammüllü,önyargısız,daha fazla hoşgörülü,daha az sinirli
insan olma yolunda aciip hızla gittiğimi hissediyorum..
herşey senin sayenden
tekrar tekrar teşekkürler…
bÖ
Mesela ben Çince bir fıkra anlatsam ve buna çok gülsen. Buradaki paye 2 paragraflık fıkradan daha çok, senin Çince’yi öğrenebilmiş, anlayabilir ve duyup da gülebilir olmandadır. Uzun sözü kısası sevgili kardeşim, her ne yaşıyorsan bu senin kendi sayendedir. Bizim yaktığımız ufak bir kıvılcımdır.
…
seni seviyoruz
…
2 kez oldu. Tesadüftür dedim. 3. kez de olunca biraz şaşırdım doğrusu. Siz ne zaman yazı yayınlayacak olsanız ben bir gece önce rüyamda görüyorum buRAK Bey. Sabah kalkıp bakıyorum bir heyecan. Evet gerçekten de bir şeyler yazmışsınız. Çıkan rüyalarım olur zaman zaman ama bu kadar üstüste ve tam isabet hiç olmamıştı. Paylaşmak istedim.İçimi hep aydınlık kıldığınız için size sonsuz şükranlarımı iletiyorum.Sevgiyle kalın.
…
Bugun 5,5 yaşında üstün yetenekli bir öğrencimizle telafi dersi yaptım, ilk başta tek başıma nasıl olacak diye düşündüm çünkü çok yaramaz, haşin bir çocuk..
Derse eğlenceli bir biçimde başladık, 20 dk ödevleri ve dersi yaptıktan sonra oyun oynamak istediği, o ner isterse onu yaptık, beraber eğlendik.Gayet iyi gidiyorduk, dersimizin içinde oyunlarla öğrenmek olduğundan, 1 saat geçmiş..Ders bitince resim yapabirmiyim diye sordu, kalemleri verdim..ben ödevini hazırlamak üzere çıktım, yanına gittiğimde bir ressam edası vardı…ne çizdin bakalım dediğimde uzay resmi çizmişti,,uzay mekikleri ,dünya , güneş..mekik içindekileri sordum,çzigi film kahramanı bunyy tavşan vardı..
Biz gidemezmiyiz dedim?
Gideriz tabiii dedi..
Uzaya gidince Tanrı nerde diye arayalımmı dedim? anlamadı yüzüme baktı..Hemen değiştirdim..Orda ALLAH nerde arayalım mı dedim?
Hızlı bir şekilde resimden başını bana doğru çevirdi…
Onu aramaya gerek yok o bizimle zaten, bizim içimizde kalbimizde ..onu heryere götürebiliriz dedi…
Biz onun güzel tombul yanaklarına kocaman bir öpücük kondurduk…
Çok güzel bir gündüüü çookkk…
…
canım ablacım, önemli görevin sebebi ile sana hafif ve serin aynı zamanda kolayve mesut bir yıl diliyorum.haddim olmayarak sana bazı önerilerim olacak, yukarıdaki yazına istinaden. ablacım 10 tane kedi annesi olarak şunu söylemeliyim ki harami ruhlu bir keduşu asla balkonda temiz havaya çıkararak temizleyemiyorsun, kandırıkçı bir mama numunesi ile dikkat dağıtılarak hızla olay mahalinden kaçmak iyi bir taktik olabilir inan bana. ikinci konumuz haktan eşkiyasınada artık bir yağız at almak şart olmuştur bence.yürüteç imajımıza hiç uymuyor adamın tipi yürütece çok aykırı. evet buRAK aslında yazmayı istediğim ciddi anlamda beni üzen okadar çok şey varken şaka yapabilmek çokta kolay değil aslında. endişelerimin hemen hepsi ülkem ve dünya nın tümü ve yaşamı temsil eden her şey için. ancak gözüne ışık tutulmuş bir tavşandan hiç farkım yok adeta .ne yapmalıyım bilmiyorum. yazılarınla bizlere bu anlamda biraz bir şeyler söylesende bu suni felç durumundan çıksak diyorum. yada haktanın yürütecini ödünç alaymmı ne dersin. canım kardeşim seni ve temsil ettiğin herşeyi çok seviyoruz.
…
Black …Biraz önce izledim,Hayat da imkansız diye bir şeyin olmadığını çok açık ve net bir şekilde dile getirmiş ve herkesin ışığa ulaşmak için ilk önce karanlığa dalması gerektiğini…Aslında düşüncelerin,imkansızlığı yada olumsuz olayları yarattığını , Işığın gerçekte , beyinden ve kalpten geldiğini çok güzel bir dille anlatmış…
Çok değişik zamanlardan geçiyorum .. Anneannemin tenini artık hissedemeyecek olmak beni kahretsede onun sınavlarını verdiğini , dünyaya izini bıraktığını (en azından benim için ) bilmek azda olsa rahatlatıyor.Farklı bir insandı.Nedense yaşlı insanlarla ilişkim hep güzel olmuştur severim onlarla paylaşım içinde olmayı …Daha dingin yada daha görmüş geçirmiş olduklarından heralde rahat hissediyorum yanlarında kendimi…Tabi bazıları hala rüzgarda savrulan teneke bir kutuyu andırsa da seviyorum yaşlıları..
Farkındalıklarımı eylemlerime döker oldum ,sevmediğim bir işi yapmaktansa korkularımla yüzleşip (mecbur olmama rağmen) bıraktım..
Kendimle yüzleşmek yeni korkular yarattı :) eskiye dönme isteklerim gel git yaşamama neden oldu(halada oluyor).Lakin herşeyin değişmesi gerektiğini ve de değiştiğini bildiğimden artık kendmle ilgili herşeyi değiştirmek istiyorum.Yeni bir ”ben” , yeni bir iş ,hatta yeni bir şehir …
Özgür olmak kendim olmak hatta uçmak istiyorum….
Ve şuan tek isteğim beni ”Tam” yapacak olan herneyse onu istiyorum…
İlk isteğim kendimi değiştrmekti ilk adımı atabilmek yaradandan diledim,kitabın bir ufuk yarattı zihnimde yıldızlar belirdi ,toprağıma biraz su serpildi kendimi şekllendrme yoluna girdim.Hep maskelerimle yaşamıştım heryerde farklı bir ben …Bilinçaltım nasıl bir güce sahipse artık kendime kurduğum tuzağı farketmeden kurmaya devam ediyordum sonrada pişmanlıklar, hayal kırıklıkları ve hüsran…Hep başkalarındaydı sorunlar ,benim yarattığım sorunlarsa çocukluğuma dayanıyordu öyle ya …m hep kendi istekleri olsun ,onların sözleri dinlensin isterlerdi.Ben bir hiçtim..Sonra bir bakmışım Kendimi Bir HİÇ olarak tanımlıyorum , tabi bunu başka yollarla yapıyorum misal ” BENİ BU İNSan NASIL HİÇ yerine koyar,bu haksızlık” gibi…Ben kendimi nasıl tanımlıyorsam herkes de öyle tanımlıyordu.Bağımlıydım,biray olarak HİÇbirşey başaramazdım oyüzden hayatımda bağlanabileceğim bir insan olmalıydı bu benim taşımadığım özellikleri bünyesinde barındırmalıydı.Çok ilginçtir ki ben bunun farkında olarak yapmıyordum yani birisiyle beraber vakit geçirirken acaba benm özelliklerimle onun özellikleri nasıl ?
acaba bunlar olursa şunlar olursa güzel olurmu ? ..gibi…
Şu an sadece güçlü olmaya ve kendi ayaklarımın üzerinde durup kendime doğru daha iradeli bir şeklde yol almaya ihtiyacım var ..
Kitabın için Tekrar teşekkr ediyorum…
…
Gözüm günlükte, gönlüm kitabımda, Rabbime şükürler olsun…
…
hocam deprem olacak mı?
…
tanrı bir şarkı besteleseydi notaları nasıl olurdu?
…
Merhaba, buRAK çavuşa, j.muh. çavuştan selamlar var deyiniz..Tamam olması gerekenler vardır belki, kimbilir.?.Kalınız muhabbetle..
…
buRAK…tamamdır …artık hiç bir şüphem kalmadı kitaplarınla ilgili..pes…sana çok kızdım zaman zaman Tabi Allah’a da…ama şimdi herşeyi geride bırakma zamanı…bu bilinçle yol alma zamanı….bu arada kitabı tavsiye ettiğim kişiler ulaşamıyorlarmış..bu konuda aydınlatırsan sevinirim…
…
cokk sevgili buRAK..nerden baslasam nasil baslasam bilmiyorum ..2oo9 da ilk tanrinin dogum günüyle baslayan serivenim..benim de dogum günümmüs..sonra levh-i mahfuz sonra peygamber cocuklar..ben de bir okuyucu arkadasim gibi reiki toplantisinda duydum kitabini ve cokk uzun sürdü bitirmemm..kafayi yiyorum allahim dedim elbette..aslinda hem cok dindar hemde degildim..hem nur tarikatinda bedenen hemde ..kendi icimde ateisttim..cok sacmaladim ..cok sacma buldum söyleki bir insanin elinden cikmis abartmaylaim dedim durdum:))hattta bi emelim var benim canim dostum dediki bi gün ön yargilisin yada kiskancsin:))hakliydi sanirim kiskanmistim..sonra tabii okumaya devam ettim caktirmadan ..bi bakmisim ki farkinda olmadan acmisim kalbimi sana ..rabbime..yeni huzurlu islama:)sayende..cok istedim senin gibi duyabilmeyi rabbimi ..hemde cok..hatta dedimki ona eger bende seni duyamassam inanmiycam hala buRAKa:9ve duydum…cok özel mesaj geldi…iyi varasin ..iyi vardin sayende bende duydum rabbimi..yasamimin en güzel yani oldu kuantum..birlikte yatiyorum..cünki uyurken eslik ediyor yada okurken uyuyakaliyorum..bi bakiyorum uyuaninca k..arakasini farketmeden cevirmisim:))canimsin canimm kardesim..hayatim degisti tessekkürler..isik ol..aydinlik ol..zaten öylesin de iste :))
…
merhaba buRAK şöle bir yukarı mesajlarıma göz gezdirdim sana daha önce de neler yazmışım  ama bu sefer yazacağım şey farklı..Levh-i Mahfuzu okudum ama sadece 100 sayfa kadar okumadığım yer kalmıştı ki ablama yaptığım reklamlardan dolayı kitabı elimden aldı  bende gittim Kurantumu aldım..Kardeşim birkaç gündür hastanede yatıyor ve bende bu boşlukta kitabıma odaklandım.dün gece en son kadir gecesi kısmındaydım 300 lü sayfalar ve uyudum. bu esnada da seviyorum sandığım erkekle tuhaf bir telefon görüşmesi yapmıştım ve çok sinirliydim ama sinirim 10 dakika sonra kayboldu, boşluk..sabah 06:30 da kahvaltı geitridler uyandım sonra bidaha uyudum ve bir kadın görüyorum uyur uyanığım..bana annen 28 şubatta doğdu dedi bu doğruydu evet dedim ve kadir gecesi doğdu dedi onu bilmiyorum 1952 yılında kadir gecesi hangi güne denk geliyor bi anlamıda yok zaten mühim olan kadir gecesinin vurgulanmasıydı sonra bana nane iç dedi ve ben bir anda kimsin sen dedim ve bir titreme ile kendime geldim..anlam vermedim fakat dakikalar geçince birşeylerin farklı olduğunu hissettim bugün diğerlerinden farklıydı hatta profilimde de paylaştım..bugün başka bir gün oyuna daha yeni katıldım sanırım ama idrak ettiğim şey sanırım dün gece ne olduysa benim kadir gecem oldu yani doğuşum ya da uyanışım..bu Kurantum ile oldu bir gün olacağını biliyordum..O kitabı büyük bir keyifle okusamda istediğim zaman okuyamadım sanki kitap onu okumamı istediği zman bana okunuyordu..herşeyin zamanını belirliyordu.O da yaşayan bir ruh gibi kararlar alıyor ve benim hayatımın içine girip ne yaşıyorsam ona göre o bölümleri belirliyordu ve ben o bölümleri o zaman okuyordum..hala da öyle..bazen her insan gibi okurken kafamda soru işaretleri oluşuyordu ama bu gün şunu çözdüm o yaşayan bir kitap, evet tüm zamanların kitabı, zamana uygun bir modernleşme yapmış kendisinde,ama şüphelerin son bulduğu bugün anladım ki o kitap Kuran’ın ta kendisi..Teşekkürler…
…
yüreğinize sağlık diyorum hepbirlikte aybı yolda yürüyoruz bir olmak ve ona kavuşmak için ve güzel günlere gebe oldugumuzu hissdiyorum amacımız sevgiyi paylaşmak ve yolumuz açık olsun hepimizin
…

Share on Facebook

:sevgiyle

—

kedicikler için herkesin yapabileceği ve maliyeti çok düşük yuva..

ve son hali. kullanılan malzeme: 1 karton kutu, 2 adet strafor, 2 koli bandı ve 3 adet çöp torbası…

Share on Facebook

Köyevindeyiz. Bahçede karın yaklaşık 1 metre olduğu yerler var. Kar küreme aracı yolumuzu açtı. Gittiğinde yol tekrar gidilemez haldeydi. Ömr-ü hayatım böyle bir manzarayı ilk defa görüyor. Dışarıda buzul çağı görüntüleri hakim. Dışarıdaki hayvanlarımız için endişelerimiz var. Dışardan şimdi geldim. Yağlı yiyecekler servis ettik köpeciklere. Ardından kitap kolilerinden oluşan bir yer yatağı ve üstüne kalın bir eski perdeden yapılma yatak takımı. Derme çatma olsa da tahtadan bir çatıları da var tepelerinde zaten. Onlardan keyiflisi yok. Bir de herşeyden önce, birinin onlarla ilgileniyor olması, işte buna yanıp tutuşuyor köpek kısmısı. Kedi kısmısını hiç sormayın. Arabamın dönen tekerlerine sürünüyolar cilve yapacaklar diye. Kızdırıyolar insanı. Kendi yavrularının derdine düşmekten kavrulmuş insanlarla dolu bir gezegende yaşadıklarını zannetmeleri ne kadar da doğal. Fakat bu gerçek değil pek şükür. Sorumlu nesil. Çoğunluktayız…

Kedilerin mamalarını verdiğim sırada ilginç bir şey oldu demincek. Mamalarını daha bitiremeden bembeyaz olmuşlardı. Benim kara kedi sevgilim dahil. Beyaz kediliği deneyimliyo bi kaç gündür.

Parmak çocuğu dışarı çıkardık bugün. Dışarıyı görsün. Hava alsın diye. Öyle bir sarmalanmış ki, sadece gözleri açıktaydı. Nasıl bir soğuk varsa, yanakları soğuk yanığı olup kıpkırmızı olmuş. Kırmızı elma-cık kemiğiyle pek de bi tatlı oldu. Felaket isyancı bir ruh. Evde bir bağırmaları var. Yakınmak falan değil. Tamamen eve nizam vermek amaçlı. Bi de ben buna 6-7 aylıkken eeeeh demeyi öğrettim. O gün bugündür herşeye eeeh diyor. Bi de şaşırma aaaa’sı. Bu ikisi yeter de artar. Yeri geldi mi aaaa diycen yeri gelince de eeee. Hani peşinden ‘yeter be’ gelen eeehhlemelerin eeee’si işte. Durup dururken komik bir surat eeeeh demeye başlıyor. Herkes ona bakınca basıyo kahkahayı. 7-8 aylıkken dedesi bunu ensesinden öpmüş. Fena halde huylandırıcı şekilde. Dönüp arkasına öyle bi bakmış ki babam büzülmüş hafiften. ‘Nasıl baktı bana öyle?’ diyor. Haktan efe diyor o günden beri. Hani babası azıcık isyancı da, bunun anne tarafından dedesi de bildiğin mafya öncesi dönemden gerçek bir kabadayı. Sonumuz hayrolsun :)

Annesi, benim gözlemim muhteşem bir anne. Fakat çocuk sabah kalktığında bab-ba diyor, bilmem anlatabiliyor muyum :) Annesi elinde kitaplar, internetten araştırmalar, oynamalar, oyuncaklar, şunlar bunlar, neler neler yapmalar… Tamam da benden alıp oynamaya başladığı pet şişenin tadını hiçbir oyuncak vermiyor ona. Bunu hissedebiliyorsun. Annesi muhteşem fakat daha şu uzman şunu demiş bu uzman bunu demişlere ihtiyacının olmadığının uzmanlığını yapmakta şu ara. Çocuğun için her ne arıyorsan, o senin içinde. O senin içinde olması gerekenler de Levh-i Mahfuz’un içinde. İşte o kadar. Şu çocuk süreci, Levh-i Mahfuz’un yepyeni taptaze bir doğrulaması oldu ya… Bir kere daha başımın tacı oldu o kitap. İçinde ne yazıyorsa kökünün kökünün köküne kadar doğru. 5 senedir günün 24 saati sorgulanır, masaya yatırılır, her olayda hadi bakalım buna da cevap ver diye, test sıvılarına batırılır batırılır çıkarılır mı? Bir kitap sosyal, ekonomik, siyasal, ruhsal vesaire her olaydan daha da büyüyerek çıkar mı? Beyaz afetlerin, siyah kedilerin, haktan efelerin diyarından şimdilik bu kadar :)

:sevgiyle

Share on Facebook

Doğumgünü Elektro Kitapçı, önümüzdeki hafta insanlıkla buluşuyor. Dünyanın en yüksek e-kitap standartlarına sahip olan sistemimiz bir kaç tıkla herşeyi halllediyor.

Doğumgünü Elektro Kitapçı, haftaya açılır açılmaz rengarenk tasarımlı Levh-i Mahfuz E.Ş.’yi bir kaç tıkla anında okunabilir hale getirecek. Elektronik kitaplarımız Adobe firması ile gerçekleştirdiğimiz ortak çalışma sonucu, dijital telif hakları korumalı, kontrollü kopya formatında okuyucuyla buluşacak.

Elektro kitaplarımız tüm cihazlarda okunabilecek. Mac, PC, iOS (Iphone, Ipad, Ipod) ve Android’li tablet ve telefonlar. Ayrıca çoğu ekitap okuyucu da uyumlu cihazlar listesinde. Okuyabildiği formatlar arasında ADOBE DRM bulunan bütün cihazlarla uyumlu. Cihaz konusunda da önemli yeniliklerimiz sürprizlerimiz olacak.

Yaklaşık 1 yıl aradan sonra okuyucularla yeniden buluşacak olan Levh-i Mahfuz’un önümüzdeki hafta çıkacak olan E…Ş…  versiyonunda düzenlemeler dışında ek bir içerik olmayacak. Fakat ne var ki, önümüzdeki hafta çıkan E.Ş. versiyonu alanlar, güncellenmiş versiyonu da otomatik olarak satın almış kabul edilecekler. Çıktığında o da bilgisayarınızda olacak. Ek bir ücret ödemeden.

Ve bundan yaklaşık 1 ay kadar bir süre sonra, yeni sayfaların eklendiği Levh-i Mahfuz’un 2.5 versiyonu kağıt baskı olarak kitapçılardan da elde edilebilecek. Kitabımıza herkesin ulaşabilmesini sağlamak adına elektronik versiyonun fiyatı, kağıt baskı fiyatının yarısı olacak.

Not: Hasarlı Kurantum satışları da yolda.

Yüzlerce yenilik içeren yepyeni bir dünya yarattık. Dünyanın dört bir yanındaki yazılımcı arkadaşlarımızla. Anlat anlat bitmez. Dünyada bilgisayarla ve elektronikle ilgili olan biteni dakikası dakikasına izleyen bir manyak olarak şunu kesin olarak söyleyebiliyorum. Önümüzdeki günlerde birer birer paylaşacağım bu yeniliklere ve özelliklere sahip dünyada bir başka kitap daha bulunmamakta. Tüm bu çalışmaların arasında arta kalan birkaç dakikalardan Levh-i Mahfuz için yeni yeni sayfalar ortaya çıktı. Ne kadar ne kadar birikmiş ve Levh-i Mahfuz’u ne kadar ne kadar özlemişim. Tanıtacağım yeni özelliklerle kitabı gerçek anlamda ilk defa okuyor olduğunu farkedecek pek çok dostlarımız. Heyecanım doruk noktasında, laf aramızda parmak çocuk 1′i doldurdu 2 yaşına bastı stop.

:sevgiyle

Share on Facebook

:sevgiyle

Share on Facebook

Share on Facebook

Share on Facebook

Share on Facebook

Share on Facebook

SIPA DA ÖYLE :)

Share on Facebook

cesaretin için tebrik ediyorum seni! taze hakikat korkutur çünkü tabularla hamlamış insanı. şimdi tekrar tdg’yı okuyorum daha doğrusu içiyorum. sindire sindire okuduğumu sanırken meğer ya heyecanına kapılıp gittiğim için ya vakti gelmediği için atlamışım bazı deprem bölgelerini. ömründe ilk kez bir kitabı ikinci kez okuyorum, üçüncü kez okuyacağımı bilerek hem de :)
“Amaç, kendi hayatının kendi İsası, kendi Musası veya Muhammedi olmaktır.” Hakikatin sesiyle üstündeki tozları silkeleyen tüm peygamberlere selam olsun!
yalnız olmadığını bilmek.. arkana yaslan ve tadını çıkar :)
dipnot: karşıma çıkan o cAnla biraraya geleceğimiz ortamda, o gün ikimiz de gitmeye gönüllü değilken, kendimizi orada bulmuşuz meğer. tesadüf işte ;)
sevgiler..A
——–
Yeni eviniz hayırlı olsun, güzelliklerle dolsun. Sevdiğinizle ve minik Haktan buRAK’la güle güle oturun inşallah :) Ben bu yılbaşı gecesi ne parti, ne yurtdışı gezisi ne arkadaş toplantıları ne de ailem yanımda olmadan, kendi isteğimle evime sığındım. Yanı başımda Gümüş, Cümbüş ve anneleri Boncuk (mırnavlarım) elimde kıymetlim Kur’antum Kur’an-ı Kerim. Benden mutlusu yok. Bir de sigarayı bırakma polikliniğinden verdikleri ilacın(wellbutrin midir nedir,bugün ikinci gün)etkileri olmasa… Cin çarpmışa döndürdü, paragrafları bütün okuyabilme özelliği olan ben cümlelerini hazmedebilmek için iki kez okjuyorum. Biraz moralim bozuldu algımın düşmesine :( Olsun varsın, şu sigarayı bir bırakayım da, zekamın eski kıvraklığına tekrar kavuşurum nasılsa) Spontane içimden ne gelirse yazıyorum işte. Siz bilmeseniz de siz benim gönül dostumsunuz. Sizinle tanışmam şöyle oldu: Yine bir gönül dostum, (on senede belki üç kez görmüşümdür,ama gönül birliği zaman mekan tanımıyor)bana telefon etti, bir armağan yollamak istediğini söyledi. Adresimi verdim. Bir hafta sonra evin badana tadilat işleriyle uğraşıyordum ki, yoruldum, koltuğuma uzandım, kendimden geçmişim,uykuya dalmışım. Rüya görmekteyim.Rüyamda hiç bilmediğim bir yüz bana diyor ki:” Bu kitabı oku ve sevdiğin herkese okut” Kapı çaldı, uyandım, daha uyku sersemiyim ama. Karşımda kargo görevlisi ,elinde bir paket. Paketi açtığımda ne göreyim, işte o kitap! “Levh-i Mahvuz” Gözyaşlarımı tutamadım. Hemen okumaya koyuldum, sindire sindire, hazmede hazmede, yeri geldiğinde araştırarak. Yazarına baktım, ne göreyim, benim gibi bir iletişim fakültesi mezunu, aynı meslekten, hem de yaşı sadece benden 4 yaş büyük. Şaşkınlığım ve ilgim daha da arttı. Kendi bilgilerimle ve inandıklarımla örtüştükçe güvenilirliği arttı,yeri geldi yepyeni soru işaretleri oluştu. Sonrası…Kendi kıyametime doğru bir yolculuğa başladım.:)) Aslında şuan ki niyetim tesadüfen gördüğüm yazınızı okuduktan sonra karşılık olarak yeni yılınızı kutlamaktı.Lafı uzattım:) Herşey güzel gönlünüze göre olsun. Uğrunda yola çıktığınız yüce ve zorlu amacınızda size bol başarı ve kolaylıklar dilerim.
p.s. İngilizce tercüme olayina ne kadar sevindiğimi anlatamam. Okuduğum her cümlede “bu kitabın mutlaka tercümesi yapılmalı. Acaba ben bu işe girişsem mi?” diye içimden geçirip dururdum. Benim bu niyetimi icraate geçirmem 3 ay X bilmem kaç rakamlı hane = o kadar zaman alırdı. Kısa sürede büyük başarı sizinki, umarım profesyonel,( Kullandığınız üslubun anlam derinliğine inebilecek birebir sözcük karşılıkları yoksunluğu gibi bir sorunsal olsa da) orijinale en yakın bir tercüme görürüz.
———-
Sevgili buRAK, :) kalbimde hissediyorum gelen guzel gunlerin ayak seslerini, 2012 LEVH-I MAHFUZ ‘ umuzun, guzel kitabimizin yili , biricik vatanimizin, sevgili dunyamizin aydinliga, isiga ve sevgiye merhaba dedigi muhtesem yillarin habercisi olarak geliyor. Sizin dediginiz gibi ;
” Acin pencereleri ! Butun dunya duysun…”
TANRI’ NIN DOGUM GUNU KUTLU OLSUN !
——-
KİTAPLA TANIŞMAM TAMAMEN TESADUF.SUREKLI NERDEN GELDIK NEREYE GIDIYORUZU SORUYORDUM.İNTERNETTE BİRŞEYLER BAKARKEN BAZILARININ DEDİĞİNİN AKSİNE İSMİ BENİ ÇAĞIRDI:)SITEYI INCELEDIKTEN SONRA HEMEN SİPARİŞ VERDIM KITABI KİTAP ÖYLE BEN’DİKİ KALKAMADIM BAŞINDAN DOĞRU 100 SAATTE BITIRDIM:) SORGULADIGIM HERSEYIN YANITI VARDI KİTAPDA EVT BENIM DE HEP DÜŞÜNDÜĞÜM BUYDU TANRI NEDEN BIZI SEVMESIN Kİ YARATMA NEDENI BIZIM ACILARIMIZLA EĞLENMEK OLMASA GEREK KENDINE EĞLENCELİ BİR IRK YARATABILIRDI VEYA HAYVANLARI :)BU ARADA HAYVANLARI COK SEVERIM BANA HEP RABBIMI HATIRLATMISTIR GÖZLERİ.DERKEN KITABIN SONUNA GELDIM AMA İÇİMDEN DE SUREKLI ALLAH’A DUA EDIYORUM LÜTFEN BANA BU KITABIN DOĞRU OLDUGUNU GÖSTER BIR İŞARET VER DIYE .DUAMDAN SONRA IKI SAYFA DAHA CEVIRDIM Kİ ORDA KITLENDIM KALDIM ŞOK OLMUSTUM ADIM YAZIYORDU ‘MELİS’ ORDAKI ANLAMINI HALA ANLAMIŞ DEĞİLİM ONU DA BANA ACIKLARSAN COK SEVINIRIM VE DOĞRU YOLDA OLDUGUMU ANLADIM REİKİ İLE ZATEN 10 YIL ÖNCE TANISMISTIM 10 YIL ÖNCE DEĞİŞİMİ İSTEMİŞ VE O GUNDEN BU GUNE DEĞİŞİYORDUM ZATEN BİRSÜRÜ OLUMSUZLUKLAR DA OLDU ACILAR DA HAYATIM TERS DÜZ OLDU EN DİBE BATTIM AMA ŞİMDİ ANLIYORUM BUNLARIN HEPSİ O ZAMAN TIKANMIŞTIM VE BANA CIKIŞ YOLU OLARAK VERİLMİŞTİ HEPSİNİ AŞMIŞTIM HUZURLUYDUM EVET AMA İÇİMDE BİR BOŞLUK VARDI HEP.BOŞLUGUN NEDENINIDE BILIYORDUM ASLINDA RABIM’LE BULUŞMAK ISTIYORDUM ASLINDA HEM TUM KALBIMLE INANIYORDUM OLDUGUNA HEM DE BIR ISARET VERMESINI ISTIYORDUM VE GECIKMEDI.’BURDAYIM HEP DE BURDAYDIM SEN BENI ARADIGINDA DA SENINLEYDIM AMA SEN BENI DUYMUYORDUN’ BUNLARIN HEPSİ BU KİTAPTAN SONRA OLDU SANA COK TEŞEKKUR EDERİM buRAK BİLGİYİ KENDINE YAKINLARINA TUTMAYI DUSUNMEYİP HERKESLE PAYALŞTIGIN İÇİN PAYLAŞILMAYAN BİLGİ YÜKTÜR İNSANA ALLAH SIRLARINI NE KADAR DOĞRU BIR INSANA VERMİŞ MAŞALLAH (BU ARADA ALEVİYİM AMA SORSAN ONU DA BİLMİYORUM İSLAMI BUNCA SENE BİLMEDİĞİM GİBİ) İÇİMDE BIR MUTLULUK ÇIKIP BAĞIRASIM VAR DUNYAYA tANRIM BİZİ HIÇ BIRAKMAMIS HEP SEVİYORMUŞ ÖCÜ DEĞİLMİŞ DİYE :)ALLAH SENDEN RAZI OLSU ;)
———-
Tanrı’nın doğum günü’nü çok geç keşfettim. Temelinde epey üzücü, endişe verici bir olaylar yumağı üzerine oluşan bir tesadüfle elime geçti. Şimdi bakıyorum da o olaylar herhalde (asla) bir tesadüf değildi. Tanrı’nın doğum günü’nü şokunu üzerimden atamadan Peygamber Çocuklar’a geçtim. O da bitince Levh-i Mahfuz kütüphanemde bana bakıyor. Yüzlerce sorum var bir tanesini aşamıyorum; insana ruhunu tekamül etsin diye üfleyen Rab, neden kendi tesfirini kendi yapar? Kur’an’da böylesine bir hakikat şifresi varsa, ellerimize neden tam teşekküllü bir cevap anahtarı veriliyor? Yazar da kendine defalarca sorduğu gibi “bunu hak etmek için biz ne yaptık?” ya da bu durum tekamül fikrine karşı değil midir? sevgi ve saygıyla
——–
Bir kitabı elinde tutuyor olmak 48 yaşındaki bir insanı bu kadar sevindirebilir mi? Çok istediği oyuncağa kavuşmuş çocuk gibi…3 yıl önce TDG nünü okudum.Muhteşemdi. Birçok insan gibi içimde hissettiğim hatta bildiğim ama dillendiremediğim, dillendirilmişini hiç görmediğim bir tanrıyla karşılaştım. Hayata bakış açım değişti. Sonra peygamber çocukları okudum.Ve sonra Kurantum Kur-anı Devrimi… Bu arada hep Levh-i Mahfuz 2.2 yi arayıp durdum heryerde. Hem arkadaşlarıma hediye etmek için, hem de yenilenmiş halini bir kez daha okumak için. Ama aramadığım yer kalmadığı halde bulamıyordum. Kuzenime gittiğim birgün elimde hiç kitabım kalmadığını okudukları arasında beğendiği bir kitap varsa vermesini rica ettim. O da içeriye gidip bir sürü kitap getirdi. İçlerinden seçtim bir kaç tane. Sonra laf arasında Levh-i Mahfuza da başladım ama işlerden bir türlü bitiremedim dedi. Ben ” Nasıl yani? Var mı sende? ” dedim. “E. tabi sen tavsiye etmiştin ya. Ben de aldım. Hem de bayağı oldu ama okuyamadım.” dedi. Deli gibi aradığımı öğrenince bana verdi ve sen oku ben sonra okurum dedi. Yüzüme şaşkınlıkla bakarak. Ben kitabı aldım. Çantama koydum ve yola çıktım. Yürürken ki sevincimi size anlatamam.Utanmasam hoplayıp zıplayacağım o kadar yani….Aslında kitap en yakınımdaymış. Ama bana gelmesinin bir zamanı varmış. Çünkü şu sıra ona çok ihtiyacım var. Dışarıda bütün işlerimi çabucacık bitirip koşa koşa eve gelip kitabıma sarılıyorum. Bir sevgiliye sarılır gibi.
Bu kitabı yazana da okumamı kısmet edene de binlerce şükürler olsun.:)
———
Merhaba buRAK. Van- Erciş Depreminde ben ve arkadaşlarım 6 gün görevli olarak çalıştık. Edirneden, Bingöl’e bütün herkes oradaydı. Kimisi yağmalamak için civar köy ve ilçelerden, illerden gelmişti. Depremin ilk günü 6 canı enkaz altından çıkarttık. 3. Gün ise sağlık hizmeti vermek için yakın köylere gittik. Bilmeden BTP Belediyesinin önünde durmuşuz. 24 şehit verdiğimiz o akşam o belediyenin önünde halay çekip, eğlence yapmışlar. Bizim amacımız ise orada salgın hastalıklar başlamadan önlem almak ve sağlık hizmetinin durduğu deprem bölgesine sağlık hizmeti götürmekti. Vatandaşlardan bir tanesi yaklaşıp yöreye has şive ile ” Allah bizim belamızı vermiştir!” dedi. O an bu sözlere bir anlam veremedim. Enkaz çalışmalarında üzerimiz toz olduğundan üzerinizde ki toza kurban olurum diyen vatandaşlarda çıktı. Deprem yerleşmiş bazı düşüncelerinde yıkılmasına neden olacak hatta oldu gibime geliyor. Doğu batı ayrımının olmadığını, büyük acılarda tek yürek olduğumuzu bu deprem fazlasıyla gösterdi. Güzel günlerin çok yakında geleceğine inancım sonsuz…
————
Sevgili Ailem, oğlum 2001 doğumlu.
Geçen hafta sonu sabah uyandığımızda bana söylediklerini not aldım.
Tanrı: insanların bütünü
Yaşam: bazı hayallerin gerçekleştiği bir simülasyon
Uzay: dünya gibi ama derin bir boşluk
Muhammed-İsa: Tanrının insan hali
İnsanın kendisi olması: İçinden geldiği gibi davranması ve Tanrının emrine uyması
Tanrının emri: Kendin ol
Beden: kendimizi kontrol edebildiğimiz mekanizma
İnternet ve mutlulukla ilgili söyledikleri uzundu, yazmaya yetişemedim. Bir daha söyle dedim. Sıkılarak “Anne tekrar edemem. O an biliyordum şimdi  hatırlamıyorum” dedi.
Bir itiraf: Benim ve babasının dünyaya getirmeye vesile olduğumuz bu indigo, geçen ağustosta yeni yaşına girerken, biriktirdiği parayla kendine Tanrı’nın Doğum Günü’nü aldı. Okumaya da başladı (şekil 2a). Yan gözle onu izlerken, kitabın ilk bölümünü bir okuyup bir bıraktığını görünce, BEN var  ya  BEN,  bu yaşta içindekileri hazmedez, Levhi Mahfuza önyargısı oluşur diye, ortaokulu bitirinceye kadar okumasını ertelemesini rica edip elinden aldım.
Bizimki saygıyla -sandığım aslında artık anlayış gösterdiğini bildiğim- bu isteğime uydu.
Geçen gün de bir gazetede benim bir zamanlar saldırdığım kişisel kitaplardan birinin promosyon haberini görmüş “Anne bak” diye getirdi. Baktım. Hakikaten geçen sene olsa, telaşla ne yapar eder, yemek paramı verip alırdım ben onu. Oysa şimdi, hissin adı: huzur… “Yok yavrum, o kitap o yazarın kendi doğrusunu anlatıyor, istemiş yazmış. O yazarın doğrularını merak edersem alırım ancak. Onu da ben merak etmiyorum.” deyince bana verdiği cevap şu ömrümde çektiğim her şeye değdi: “Biliyorum. Hakiki doğrular Levhi Mahfuzda.”
Bu arada bu indigo, annesi velayetini babasına bırakarak boşanmış, dolayısıyla babasıyla yaşayan, annesini –herşey yolunda giderse-haftada iki gün gören o da, annesine sarılıp yattığı her seferinde başka bir ahbabın evinin oturma odasındaki çekyatta uykuya dalan, çünkü annesiyle ayrı şehirlerde yaşayan, annesi işsiz(aşsız aslında şimdilik), babası onuruyla çalıştığı işinde kazandığıyla banka borçlarını ucu ucuna kapatan, annesinin her şeyden vazgeçtiğini ama buRAK abisinin yazdığı üç kitabı bağrından/gözünden/dilinden ayırmadığını yaşayan, babasının da “hayatta bitirdiğim tek kitap” diye andığı TDG nin yanında vakti gelip bitiremediği Peygamber Çocukları ve annesinin hediyesi olan KKD yi babasının başucunda görerek büyüyen (bizi büyüten) bir çocuk. Okul ya da ev hayatında her işini önce kendi halletmeye çalışıyor. Ana-babada hiç söylenme görmedi. O da söylenmiyor. Tekamül yolunda öyle ilerliyoruz birbirimize şahitlik ede ede…
Rabbime bana verdiği ve öğrettiği her şey için şükürler olsun.
———

——-
Levh-i Mahfuz ile buluşan bir öğretmenimizden aldığım bir geri dönüş maili, Paylaşmak istedim;
“Merhaba…,
Bunu anlatmadan geçemiycem ..
Bugun 5,5 yaşında üstün yetenekli bir öğrencimizle telafi dersi yaptım, ilk başta tek başıma nasıl olacak diye düşündüm çünkü çok yaramaz, haşin bir çocuk..
Derse eğlenceli bir biçimde başladık, 20 dk ödevleri ve dersi yaptıktan sonra oyun oynamak istediği, o ner isterse onu yaptık, beraber eğlendik.Gayet iyi gidiyorduk, dersimizin içinde oyunlarla öğrenmek olduğundan, 1 saat geçmiş..Ders bitince resim yapabirmiyim diye sordu, kalemleri verdim..ben ödevini hazırlamak üzere çıktım, yanına gittiğimde bir ressam edası vardı…ne çizdin bakalım dediğimde uzay resmi çizmişti,,uzay mekikleri ,dünya , güneş..mekik içindekileri sordum,çzigi film kahramanı bunyy tavşan vardı..
Biz gidemezmiyiz dedim?
Gideriz tabiii dedi..
Uzaya gidince Tanrı nerde diye arayalımmı dedim? anlamadı yüzüme baktı..Hemen değiştirdim..Orda ALLAH nerde arayalım mı dedim?
Hızlı bir şekilde resimden başını bana doğru çevirdi…
Onu aramaya gerek yok o bizimle zaten, bizim içimizde kalbimizde ..onu heryere götürebiliriz dedi…
Biz onun güzel tombul yanaklarına kocaman bir öpücük kondurduk…
Çok güzel bir gündüüü çookkk…

Sevgi ve sağlıkla kalın…”

———-
Ben her gün yeniden dirilişlerin yaşandığı ve bunun hayatın doğalı olduğuna inanılan topraklarda büyüdüm. Hatay , İskenderun’luyum. Annem bir medyumdu. Hiç zorlanmadan ruh çağırırdı. Bu bizim evimizde çok olağandı. Atatürk en çok çağırdıklarındandı. Sonra bir gece rüyasında “artık onları rahat bırak hayatını yaşa” öğüdünü aldı ve bıraktı. O tarihten sonra da olacakları rüyasında görmeye başladı. Yaşayacağımız her sıkıntıyı önceden bize haber verdi.
O her zaman sizin tabirinizle üçüncü gözü, benim tabirimle gönül gözü açık bir anne oldu. Beni ne kadar çok sevdiğini anlatmak için kullandığı “seni gözümden önce yüreğim – ciğerim gördü” sözündeki gibi…
Ben de biraz ona çektim sanırım. Rüyalarım meşhurdur ve olacak olanları hissedebilirim. Ruh çağırmışlığım da vardır. Kur-an ‘ı okumuştum ama onun maalesef sadece Lafzını algılamışım kriptolarını hiç çözememişim. Bunu kitabınızı okuyunca anladım.
Ama öte yandan Dona ‘nın tüm söylediklerini biliyordum desem…sizin hiç bir ayet yorumunuz, bana süpriz olmadı , bunlar benim kendi ruhumla çizdiğimi zannettiğim yol çizgilerimdi desem inanır mısınız? …Evet tabi ki de inanırsınız çünkü benim ruhumu “O ” üfledi. Evrensel bilgileri biliyor olmam niye şaşırtsın ki sizi?
Asıl yazma dürtümü ise bu aşinalıklar değil -yoksa henüz 200 sy okuduğumda yazardım- kitabın sonunda yer verdiğiniz indigo çocuklar bölümü uyandırdı. Şimdi ve sayenizde anlıyorum ki ben bir indigo çocuk annesiyim.
Kızım doğduğu günden itibaren diğer çocuklardan farklıydı. Bunu yalnız ben değil tıp doktoru olan babası da söylüyordu ve çevremizdeki tüm insanlar bu konuda hemfikirdi. Aslında hep tam bir çocuk gibi davranıyordu tıpkı benim gibi dışa dönük çok neşeli ve hareketliydi ama bazı anlarda öyle cümleler kuruyordu ki hepimiz donup kalıyorduk. Kelimelerle ve renklerle arası çok iyiydi. İlk pazılını henüz yaşını doldurmadan çözmüş ve 1.5 yaşında tüm renkleri ara renkler de dahil olmak üzere öğrenmişti. Ama en unutamadığım henüz 5 yaşındayken tıpkı da sizin kitabınızda hayal ettiğiniz gibi az daha bana kaza yaptırmasına neden olacak o sözlerdi
. Bu gün gibi hatırlıyorum yuva çıkışı onu ben almıştım. Arabada havadan sudan sohbet ediyorken bir süre ikimiz de sessiz kalmıştık. Yoğun bir trafik vardı ve günbatımı yerini karanlığa bırakıyordu. Bir ara dikizden baktım huşu içinde gökyüzünü seyrediyordu . Ne güzel renkler değil mi canım dedim , O dalgın bir ifadeyle dikizde benimle gözgöze geldi ve
” annecim biliyor musun bu hayat bir kitap” dedi.
Henüz 2000 doğumlu kızım çılgın bir metefor yapmıştı. Şok geçirdim “nasıl yani?” dedim.
“Bak işte bir gün yaşadık , yedik, içtik , güldük ağladık, şimdi akşam olacak ve uyuyacağız yani kitabımızı kapatacağız. Yarın yeni bir gün ve yeni bir sayfa açacağız kitap bittiğinde hayatımız da bitecek. Her yaşam bir kitap ” dedi.
Boşanma dönemimde, kızımla gittiğim psikolog anlattığım bu ve benzeri anektodlardan etkilenmiş ve kızımı teste sokmak istemişti. Sonuç kızımın üstün yetenekli olduğuydu. Bu yetenek daha çok ham zeka denilen yaratıcılık yanı üstün olan anlamındaydı.
Ya da ben sizi okuyana kadar sadece bu kadar sanıyordum. Ama dün gece kitabınız bittiğinde öylece kalakaldım . Kızımın bana tüm öğrettikleri ve basit ama yumuşacık söylediği tüm o üstün anlamlı sözler üşüştü beynime. En basiti geçen sene kursta yaptığı ada…
Üstün yetenekli çocuklar için İ.Ü Eğitim Fakültesi bünyesinde düzenlenen eğitim sınıfında geçen kış “küçük prens” okutuldu ve aldıkları ilhamla kendi adalarını karton üzerinde yaratmaları istendi. Hepsi oyun hamurundan, kapaklardan,folyolardan aklınıza gelebilecek her şeyden muhteşem adalar yarattılar.
Süpriz kızımdan geldi.Kendisine verilen kartonu ortadan ikiye ayırmış , iki kartonu da dört ucundan delerek ve bu deliklerden geçirdiği iplikler marifetiyle iki katlı bir ada yapmıştı. Pamuklarla yaptığı alttaki adası kışı ve uykuyu, rengarenk yünlerle yaptığı üstteki adası ise baharı ve uyanışı simgeliyordu.
Sunumunu … yaşamdaki amacımız uyanışa sıçramak olmalı bu ancak bilgiyle mümkün….diye yaptı.
Sizin kitabınız bana kızımın da bir indigo çocuk olduğunu farkettirdi. Ve varlık nedenimin onun iyi yetişmesi olduğunu….
Genç kızlığımdan beri deli gibi çocuk istemiştim. Arkadaşlarım beni çağımın dışında bulurdu bu deli çocuk isteği yüzünden. Kocamı gördüğüm gün çocuğumun babası olacağını hissettim. Yine arkadaşlarım uyardı , çok uyumsuz olduğumuzu söylediler ben ne kadar neşeli dışa dönüksem “o” o kadar sessiz sakindi. Onlar haklı çıktıklarını sandılar çünkü gerçekten de uyuşamamış ve ayrılmıştık. Oysa gerçekte haklı olan bendim ; kızımı bana hediye eden, ona benim sahip olamadığım ağırlığı ve sakinliği sunan oydu.
Biliyorum lafı çok uzattım. Ama sanırım bu ” evreka evreka ” haykırışlarına artık alışmışsınızdır .
Sonuç olarak Siz ve kitabınız;
- yalnız olmadığımı,
- nasıl olduğunu bilmeden bildiğim ve biran bile doğruluklarından şüphe etmediğim kuralların ve inanışımın gerçekte Kur’anın evrensel hükümleri oluğunu ,
- bu nedenle bir dinin mensubu olduğumu , adının da İslam olduğunu
ve asıl önemlisi dünyaya gelmesine neden olduğum kızımın da mesih’in ordusunun bir neferi olacağını müjdelediniz.
Sonsuz teşekkürler Size
ve birkez daha bana kitabınızı önererek “Ufk’umu” aydınlatana
ve bir kez daha, sizi bana tanıtarak “ufk’umu” açana….

Share on Facebook

GIPTA senin birisine imrenmen… Ya da birisinin sende olanlara öykünmesi. Gıpta, istemenin farklı bir çeşidi. Hayal kurarak değil, görerek istemek. Birinde gördükçe istemek. Gıpta, kendi formasyonu içinde pozitif yük taşımakta. Gıpta, olumlu ‘kıskançlık’. İstemenin en muhteşem şekli olmasa da, kendi isteklerini başkaları üzerinden değil kendi ruhun üzerinden tanımlamak varken gıpta, az gelişmiş bir talep teknolojisi olsa da, sonuçta o bir isteme biçimi.

Yabancı dil konuşabilen insanlara gıpta edip, imrenebilirsin. Bu bir kıskançlık olarak değerlendirilemez. Ya da örneğin bir insan kardeşinin geldiği yerlere gelmeye imrenebilir. Üzerinde tereyağ gezdirilirken bir iskender tabağı görürsen onu da isteyebilirsin. Gıpta, insanın çok fazla da elinde olan birşey değildir. Sevdiğin bir yemeğin ağzını sulandırması kadar refleksiftir. Çok donanımlı bir ruh, gıptaik istemeyi hayatından söküp atabilir. Atabilir. Atamamış da olabilir. Kıskançlığın diğer formasyonuna bakılınca, gıptadaki masumiyet çok net çıkar ortaya.

HASET… Kıskançlığın magma tabakası. Haset, cehennemî istek. Gıpta ederek imrenmek ne kadar masum öykünmeler içeriyorsa, Haset bir o kadar negatif titreşimlerle dolu. Haset, bir başkasında olana isyan etmek. Gıpta ‘Bende de olsa…’ demekken, Haset daha ziyade ‘Onda da olmasın!’a odaklı. Haset, isyanın en tehlikeli biçimlerinden biri. Negatif titreşen isyan… Dünyanın düzenine isyan etmek insanda pozitif eylemler meydana getirici olsa da, hasedik isyanın ortaya pozitif bir eylem çıkardığı görülmemiş durumda. Haset, kifayetsiz bünyelere özgü olduğu için ciddi risklerle dolu.

Ortada çok net bir durum var. Seninle bir rekabeti var. Ve birşey sende var. Onda yok. Acilen eşitlenmeniz lazım. Çünkü onun nefsi ona böyle emrediyor. Önce eşitleneceksiniz, sonraki aşamada da o sana üstün gelecek… Peki bu eşitlenme nasıl olacak? Muktedir insanlar haset etmezler. Onlar yapabilir ruhlardır. Sadece yaparlar. Gıpta yoluyla da ilham alabilirler. O ilhamı hayata geçirmekte hiç de zorlanmazlar. Cehennemî istek olan hased, kifayetsiz bünyesinden ötürü sende olanı senin elinden alarak ya da yere düşürerek onu kırarak seninle eşitlenmeye çabalar. İki bebek yanyana oynuyorlar. Birisi birinin elindeki oyuncağı elinden alıp, kendisi oynamaksızın yere atıyor. Ve üstelik bu bir sefer olmuş birşey de değil. Bu onun oyun oynama biçimi… Amaç, o oyuncakla kendisinin oynaması değil diğer bebeğin oynamaması… İşte bu, hasedin ilk ayak sesleri. Daha o günlerden birşeyler yapmaya başlamalısın. ‘O oyuncakla ben oynıycam işteee’ diyerek oyuncağı aldı ve kendisi oynamaya başladı. Bu çocuksu bir bencillik içeren, prematüre bir gıpta formu. No problem. Bu cimcimeliği, kardeşi seviyor diye gidip kardeşinin tavşanını boğan çocuklarla aynı torbaya koyamayız, koymamalıyız.

İnsanların sana yaklaşımları veya senin insanlara yaklaşımında çok önemli tahliller sonuçları içeriyor bu iki kavram. Gıpta——————–Haset cetveli. Bu cetvelle insanlarla ilişkilerimizi somut olarak ölçebiliriz. Çünkü kıskançlık olgusuna bu gözlükle baktığında, meseleleri sıfır hatayla ayıklama olanağına sahipsin. Herşey o kadar somuttur ki. Objektivitenin doğru yerlere zumlar, doğru yerlere odaklanırsan. Yeşiller bu yanaaa, kırmızılar bu yanaa. Çok kritik olduğu kadar, çok eğlenceli bir testtir bu.

Bu oyunun sonunda, isteklerinden dolayı masum insanları yargılayıp durduğun çıkabilir ortaya.  Ya da sevdiklerim başlığı altında hayatına girmiş nice Brütüs’lerle tanışabilirsin.

BONUS: Kıskançlık olarak adlandırılan bir üçüncü durum ise genellikle sevgililer/eşler arasında ortaya çıkan ve ‘kıskançlık krizi’ olarak yaftalanan durumlardır. Paylaşamama sendromunun kıskançlık zannedildiği durumlar. Bir insan seni paylaşamıyor. Ya da sen bir insanı paylaşamıyorsun. Hepsi bu. Ne gıpta ne haset bu olguyu açıklayamaz. ‘Paylaşamıyorum arkadaşşş… İşte o kadar.’

Burada da ihtiyacımız olan bir paylaşım analizi. Hangi rol, hangi rol ile neyi paylaşabilir neyi paylaşamazın analizi. Ruhun yeni anayasası Levh-i Mahfuz, bunun için harika bir yol haritasıdır. Özgür iradenin ne olduğunu bilirsen, özgürlüğünü güvence altına ancak bu yolla alabilirsin. Unutmayalım. Bir ülkenin sınırlarını güvenlik altına almasının birinci adımı, o ülkenin sınırlarının nereler olduğunu bilmesinden geçer. Önce Misak-ı Milli’ni tahtaya çizer, ancak sonra Kurtuluş Savaşı’nı verirsin…

Kişilerin kişiler üzerindeki hakları üzerine bir örnek. Bir sevgili, kendi sevgilisinin cinselliğini kimseyle paylaşmama hakkına yüzde bin sahiptir.Bir paylaşım ihlali durumunda aynı yatağı hatta aynı evi paylaşmama hakkına da yüzde bin sahiptir. Kullanır kullanmaz, biz elimizde kalem kağıt, insanları kesip biçerek, kimsenin arasına giremeyiz. Biz ancak onlara ancak haklarını okuyabiliriz. Hangi haklarından ne şekilde yararlanacaklarına kişiler kendileri karar verirler.

Bir sevgilinin, sevgilisinde paylaşmamaya hakkının olmadığı durumlar da hiç az değildir. ‘Ben senin kimliğini kimseyle paylaşmıyorum’ hakkı hiçkimsede yoktur örneğin.

Bir kadın oyuncu. Bir erkek oyuncu ile bir film setinde tanışıp evlenmekte. Ve sonrasında artık evli olan kadın oyuncu hiçbir ekranda, hiçbir perdede görülememekte… Oyuncu adam her yerde, arz-ı endam etmekteyken hem de. Belli ki birileri karşısındakinin kim-liğini elinden alma hakkının olduğuna inanmış ve karşısındakini de buna inandırmış. Böyle bir durumda, bir aile sorumluluğu taşıyan bir kadının kabul etmemesi gereken roller olabilir ve eşi olarak bunu kendisinden isteyebilir. ‘Şu sahnelere sahip şu rolü oynamanı eşin olarak istemiyorum’ demeye hakkı yüzde bin vardır. Ancak, ‘Senin oyunculuk yapmanı istemiyorum’ deme hakkı yoktur. Hiçbir irade, hiçbir diğer iradeyi kendi varoluşundan koparamaz. Meslek de varoluşun bir parçasıdır. Burada sıralamamızın hoş olmayacağı ayıplı meslekler dışındaki meslekler, kişi onu gerçekten seviyorsa, onun varoluşundan bir parçadır. Koparılamaz. Kopması ancak kendi isteksizliğiyle, kendi iradesi çerçevesinde gerçekleşebilir. Muhafazakâr kesimlerde kadının, eş kıskançlığı nedeniyle kumaşlara büründürülmesi bir kimlik ihlalidir evet. Fakat kimlik ihlali, sadece muhafazakâr kadınların uğradığı bir zulüm değildir. Not olarak belirtmekte yarar vardır, başı açık kadın özgür kadın demek değildir. Özgür kadın ile Özgür kadın, nelere hakkının olduğunun nelere hakkının olmadığının bilincinde olan ve hakkının oldukları üzerine yılmaz savaşlar vermekten kaçmayan kadın ya da erkektir.

Kim gıptaist?
Kim hasedkâr?
Kim yuvasının b1rliğinin peşinde?
Kim özgür kelle avcısı?
Senin ruhuna özel bir KİM KİMDİR? rehberi…
Yeni yılın ilk işi.
sevgiyle
buRAK özDEMİR

Share on Facebook

link

Share on Facebook

Share on Facebook